13 თებერვალს ფეისბუქ ანგარიშმა “კონსერვატიული გვერდი ბნელი უბნელესი” ბელარუსის პრეზიდენტის, ალექსანდრ ლუკაშენკოს ფოტო შემდეგი ციტატით გამოაქვეყნა: “აფხაზეთს და სამაჩაბლოს არასოდეს ვაღიარებ”.
პოსტი დეზინფორმაციული და შეცდომაში შემყვანია. რეალურად, ლუკაშენკოს მსგავსი განცხადება არასოდეს გაუკეთებია. (onlinephentermine.net) 2022 წლის 2 თებერვალს ალექსანდრ ლუკაშენკომ განაცხადა, რომ ოკუპირებული აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის აღიარებას არ გამორიცხავდა. წარსულში ლუკაშენკომ საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიების არაღიარება დასავლეთის მხრიდან სანქციების შიშით ახსნა.
7 თებერვალს რუსულმა საინფორმაციო სააგენტო TASS-მა ალექსანდრ ლუკაშენკოს მიერ რუსი ჟურნალისტის, ვლადიმერ სოლოვიოვისთვის მიცემულ ინტერვიუზე დაყრდნობით გამოაქვეყნა ინფორმაცია, რომ ბელარუსის მმართველი საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიების, აფხაზეთისა და სამაჩაბლოს დამოუკიდებლობის აღიარებას არ გამორიცხავდა. ლუკაშენკომ თქვა, რომ ამას გააკეთებდა, როგორც კი მიხვდებოდა და პრეზიდენტი პუტინი ეტყოდა, რომ ამის საჭიროება იყო.
ლუკაშენკოს განცხადებას კრემლშიც გამოეხმაურნენ. კრემლის სპიკერმა დმიტრი პესკოვმა თქვა, რომ დამატებითი სიგნალების საჭიროება არ არსებობდა და მათი მოკავშირე თავად მიიღებდა გადაწყვეტილებას, როცა ამას მიზანშეწონილად მიიჩნევდა.
თავად ალექსანდრ ლუკაშენკოს განცხადება იმის შესახებ, რომ აფხაზეთს და სამაჩაბლოს არასოდეს აღიარებდა საჯაროდ არ გაუკეთებია. მსგავსი შინაარსის სათაურით 2022 წლის 9 თებერვალს რუსულმა მედიამ NSN-მა გამოაქვეყნა მასალა, რომლის სათაურშიც ვკითხულობთ: “კარი დასავლეთით” რატომ არ აღიარებს არასოდეს ლუკაშენკო აფხაზეთს და სამხრეთ ოსეთს”. სტატიაში ჟურნალისტი ანასტასია ბელიხოვა ბელარუს პოლიტოლოგზე, დმიტრი ბოლკუნეცზე დაყრდნობით წერს, რომ ლუკაშენკო არასდროს აღიარებს აფხაზეთს, ყირიმს და სამხრეთ ოსეთს, რადგან ის ანტირუსულ რიტორიკას აგრძელებს, რათა დასავლეთში მას კვლავ ჩამოართვან ხელი. მასალაში ასევე ნახსენებია საქართველოს ყოფილი პრეზიდენტის, მიხეილ სააკაშვილის მიერ სასამართლოში 9 თებერვალს წარმოთქმული სიტყვა, როდესაც მან განაცხადა, რომ ბელარუსის პრეზიდენტს ლონდონში საიდუმლოდ ხვდებოდა და სწორედ ამ შეხვედრების დამსახურებაა, რომ ლუკაშენკოს საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიები ამ დრომდე არ უღიარებია.
თავად ლუკაშენკომ ოფიციალური მინსკის მიერ აფხაზეთისა და სამაჩაბლოს არაღიარების შესახებ 2010 წელს ისაუბრა და თქვა, რომ მზად იყო საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიების დამოუკიდებლობა ეღიარებინა, თუმცა უარი თქვა, რადგან მოსკოვი არ დათანხმდა გაეზიარებინა ის უარყოფითი შედეგები, რაც მსგავს ნაბიჯს დასავლეთის მხრიდან სანქციების სახით მოჰყვებოდა. მანამდე ლუკაშენკოს რუსეთის იმჟამინდელმა პრეზიდენტმა დმიტრი მედვედევმა სეპარატისტული რეგიონების აღიარების შესახებ 2008 წლის ომის შემდეგ გამართულ დსთ-ს სამიტზე დადებული პირობა გაახსენა. აღანიშნავია, რომ 2009 წელს ევროკავშირმა ბელარუსი გააფრთხილა, არ ეღიარებინა საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიების დამოუკიდებლობა.
მსგავს სიტუაციაში ლუკაშენკო რუსეთის მიერ ყირიმის ანექსიის შემდეგაც აღმოჩნდა. თავდაპირველად, ოფიციალური მინსკი დასავლეთის მხრიდან სანქციების შიშის და უკრაინის ყოფილ პრეზიდენტთან, პეტრო პოროშენკოსთან მიღწეული შეთანხმების გამო ყირიმის რუსეთის რუსეთის ტერიტორიად ცნობაზე უარს ამბობდა, თუმცა მას შემდეგ, რაც გაყალბებული არჩევნების გამო ლუკაშენკოს რეჟიმს დასავლეთმა მკაცრი სანქციები დაუწესა, ხოლო უკრაინის ახალმა პრეზიდენტმა, ვოლოდიმირ ზელენსკიმ ამ არჩევნების ლეგიტიმურობა არ ცნო, ლუკაშენკომ განაცხადა, რომ რეფერენდუმის შემდეგ ყირიმი როგორც დე-ფაქტო, ასევე დე-იურე რუსეთის ნაწილი იყო.
სტატია Facebook-ის ფაქტების გადამოწმების პროგრამის ფარგლებში მომზადდა. მასალებზე, რომელიც ამ სტატიის საფუძველზე Facebook-მა შესაძლოა, სხვადასხვა შეზღუდვა აამოქმედოს. შესაბამისი ინფორმაცია იხილეთ ამ ბმულზე. ჩვენი შეფასების გასაჩივრების და შესწორების შესახებ ინფორმაცია ხელმისაწვდომია ამ ბმულზე.
იხ. მასალის შესწორების დეტალური ინსტრუქცია.
იხ. გასაჩივრების დეტალური ინსტრუქცია.
